แจนจัง กับเพลงใหม่ของเธอ “รู้สึกคนเดียว”

แจนจัง (เจตสุภา เครือแตง) หลังจากสาวน้อยคนนี้ได้เริ่มเดินสู่เส้นทางศิลปินเดี่ยวตั้งแต่วันแรก เราได้เห็นความสามารถของเธอมากมายในหลายๆ รูปแบบ ทั้งร้องเพลง การแสดง ครั้งนี้ “เชเช่” ของพวกเรา ก็มาในอีกรูปแบบนึง ก็คือเพลงเศร้า บาดใจ เราไม่ได้เห็นมุมนี้ของแจนจังสักเท่าไหร่นัก และนี่ก็เป็นครั้งแรกของเธอที่ทำเพลง ทรงนี้ เอาล่ะๆ เธอจะมาเล่าให้ฟังว่า เพลงนี้พิเศษยังไง และเรื่องราวอื่นๆ มากมายเช่นเคย

รู้สึกคนเดียว โหมดเศร้า ของ แจนจัง

แจนจัง : จริงๆ ไม่เคยมีเพลงเศร้าขนาดนี้มาก่อน ก็เลยอยากลองทำดู ปกติจะมีแต่เพลงฟีลอบอุ่น ฟีลสนุก แต่เพลงนี้ออกมาเป็นฟีลลบ เศร้าๆ หน่อย ที่อยากทำเพราะเราไปอ่านฟีดแบ็คมา ว่าเราร้องเพลงเศร้าดูบ้างดีมั้ย แล้วก็ไม่เคยทำมาก่อน ซึ่งเพลงนี้ตอนที่ปล่อย ปล่อยช่วงก่อนวาเลนไทน์ ก็อยากให้เป็น Sad วาเลนไทน์ เพลงนี้ไปอ้อนให้พี่โอ๊บ เพิ่มศักดิ์ (โปรดิวเซอร์และผู้บริหารค่าย Muzik Move Records) ช่วยทำเพลงให้ จริงๆ ก็เริ่มจากที่หนู ไป feat กับพี่เอิ๊ต ภัทรวี แล้ว ฟีดแบ็คดี ก็เลยไหนๆ อ้อนพี่โอ๊บเลย (หัวเราะ) แต่หนูออกในนามศิลปินอิสระนะ เนื้อหาเพลงนี้จะเกี่ยวกับการที่เราเคยมีความสุขด้วยกันแต่วันนี้อยู่ดีๆ คนนึงก็หายไป โดยที่เราไม่รู้ว่าเกิดแบบนั้นได้เพราะว่าอะไร ทั้งที่เคยรักเคยสัญญากัน มันทำให้คำสัญญาบางครั้งก็ไม่เป็นจริงเสมอไป ดนตรีก็ไม่เคยทำสไตล์นี้เลย เป็นอะคูสติก ฟังง่ายขึ้น เข้าใจง่าย เราอินกับมันง่าย เหมือนซีรี่ส์เกาหลี นางเอกยืนตากฝน (หัวเราะ) เพลงนี้การร้องหนูก็ไม่คิดว่าจะเหนื่อยขนาดนี้ ทั้งเมโลดี้ที่มันติดๆ กัน การดีไซน์คำร้อง ก็ต้องฝึกเยอะเลย จริงๆ เอิ๊ตมาช่วยแต่งเพลง แล้วก็เอากล้วยตากมาให้กินด้วย (หัวเราะ) เติมเสบียง เติมพลัง แล้วก็ได้อีกหลายคนมาช่วย ซึ่งหนูก็ได้ลองแต่งเนื้อเพลงบ้างนะ แต่ลองแล้ว ให้พี่ๆ ทำดีกว่า มาเก็บวิชาอย่างเดียวก่อน (หัวเราะ) ส่วน MV เราก็เซ็ตขึ้นมาเป็นบ้านหลังนึง เราเคยอยู่กับแฟนของเรา แต่พอมาวันนึงไม่มีเขาอยู่ บ้านหลังนี้ก็อาจจะไม่มีความหมาย ในบ้านก็จะเหลือแต่ของเก่าๆ ที่สมัยอยู่ด้วยกัน ก็ทำให้เศร้ากว่าเดิม แต่เรื่องของ การแสดงอาจจะไม่ยากเท่า การเต้น (หัวเราะ) เต้นไม่ค่อยลงจังหวะ พระเอก MV ตอนแรกจะให้เห็นแค่มือ แต่น้องเขาหล่อ ทุกคนเลยลงมติว่าให้เห็นหน้าด้วยก็ได้ (หัวเราะ) ซึ่งเพลงนี้ฟีดแบ็คดี ก็ดีใจมากๆ มันเกินความคาดหวังไปแล้ว จริงๆ หนูตั้งยอดวิวไว้สัก 5 หมื่น (ตอนนี้ทะลุล้านวิวไปแล้ว) ก็อยากให้เพลงนี้เป็นตัวแทนของใครก็ตามที่ยังรู้สึกแบบนี้อยู่ เก็บความทรงจำ เก็บเมโลดี้อันนี้ไว้ คิดถึงเวลาที่มีความรู้สึกนี้ขึ้นมาอีกครั้งนึง ก็อยากให้เพลงนี้ช่วยปลอบใจคนที่มีความรู้สึกนี้ได้

เอิ๊ต ภัทรวี และ ส้ม มารี การทำงานกับ 2 ไอดอล

แจนจัง : การร่วมงานกับทั้ง 2 คนก็มีความรู้สึกคล้ายๆ กัน ดูบุคลิกอาจจะไม่เหมือนกัน แต่วิธีการคุย วิธีการทำงาน เป็นกันเองสามารถคุยได้ทุกเรื่อง จะทำอันนี้ จะปรับตรงนี้ทั้ง 2 คนปรับได้หมดเลย ส่วนสไตล์ดนตรี ก็ต่างกันเล็กน้อย การได้เจอคนเยอะก็เหมือนกับเราศึกษาหาลู่ทางไปด้วยว่าจะทำอะไรได้บ้าง ซึ่งในอนาคตก็อาจจะได้ร่วมงานกับคนอื่นอีก หรืออาจจะร้องเดี่ยว ก็มีหลายคนที่แฟนๆ อยากให้ร่วมงานด้วยอย่าง แคนแคน ก็ไม่แน่นะ (หัวเราะ) ซึ่งหนูชอบน้องเขานะเขาเป็นคนที่มีความเป็นตัวของตัวเอง และมีเสน่ห์มากๆ  ซึ่งเป็นจุดเด่นของน้องเขาเลย

เทพธิดา ชาไข่มุก

แจนจัง : อย่าบอกเขาสิ เดี๋ยวแม่ดุ (หัวเราะ) แม่…หนูไม่ได้กิน (หัวเราะ) ฟีลมันเหมือนคนติดกาแฟค่ะ จริงๆ มันไม่เชิงเป็นชานมไข่มุกนะ มันเป็นชาแบบสี้ส้มๆ บางครั้งก็ใส่ไข่มุกบ้าง ไม่ใส่ไข่มุกบ้าง  ถ้าวันไหนไม่ได้กินก็จะไม่มีแรง (หัวเราะ)

เชเช่ เมาท์ทีมงาน โดดดิด่ง

แจนจัง : ทำเป็นเล่น หนูลองโดดแล้วนะ ไม่ไหวแน่นอน (หัวเราะ) จริงๆ ก็ได้เจอเพื่อนๆ ตามงานต่างๆ บ่อยอยู่ มีงานนึงหนูต้องเป็นผู้ประกาศรางวัลท่องสคริปต์อยู่ ก็มีอะไรก็ไม่รู้วุ่นวายเดินเข้ามา (หัวเราะ) สรุปก็เจอกันทักทาย ถ่ายรูป ทุกคนก็ยังสบายดี แต่หนูก็ยังไม่มีแนวคิดไปลูกทุ่งขนาดนั้น แม้จะร้องได้บ้างก็ตาม (หัวเราะ)

เพลงแบบที่ แจนจัง กด Love

แจนจัง : หนูจะชอบฟังเพลงแบบที่อยู่ในพวก Studio Ghibli เป็นเพลงการ์ตูนสไตล์นั้น เป็นเพลงบรรเลงที่มีเนื้อร้องจากการ์ตูน กับแจ๊ซ ที่มันไม่มีเสียงร้องแล้วก็เปิดไปเรื่อยๆ เวลาเราทำอะไร เราคิดอะไรจะเพลินไปกับเมโลดี้ของมัน จริงๆ ก็ไม่ได้ฟังเพลงเศร้ามากสักเท่าไหร่ แต่ก็อยากมีเพลงเศร้าเป็นชองตัวเอง ก็เลยทำเพลงสไตล์นี้ขึ้นมา

วิธีเยียวยาตัวเอง ถ้าต้อง “รู้สึกคนเดียว”

แจนจัง : ถ้าเป็นสมัยก่อนก็จะคิดมันอยู่อย่างนั้นจนทำอะไรไม่ได้เลย แล้วก็จะไม่เยียวยามันด้วย เพราะเราเป็นคนที่จมอยู่กับอะไรได้ง่ายมากๆ แต่เดี๋ยวนี้เริ่มปล่อยวางมากขึ้น เดี๋ยวมันก็ผ่านไป ให้อยู่กับปัจจุบันมากกว่า ถ้าเราอยู่กับปัจจุบัน เราจะรู้สึกว่าอนาคต หรือ อดีต จะไม่สามารถทำร้ายเราได้

แจนจังสมัยนั้นกับสมัยนี้

แจนจัง : ก็จะเป็นเรื่องของการวางแผนการทำงาน ไม่ใช่แบบกะทันหันอยากทำอันนี้ก็ทำ มันต้องมีการวางแผนสเตปนี้ไปแบบนี้ อีกสเตปไปแบบนี้ ซึ่งเมื่อก่อนเราจะไม่จดโน้ตอะไร เขาให้ทำอะไร หนูก็ทำ ซึ่งเป็นสิ่งที่เราอยากทำนะ แต่ตอนนี้มันไม่ได้แล้ว มันโตขึ้นเราก็ต้องคิดได้ว่าเราควรเข้าไปจัดการสิ่งต่างๆ อย่างเช่นเรื่องของงานต่างๆ ที่เราทำอยู่ปัจจุบัน เราก็เข้าไปมีส่วนร่วมกับการทำงานให้มากยิ่งขึ้น บางงานเราต้องทำเองด้วยซ้ำ บางทีต้องเริ่มโปรเจ็กต์เองก็มี

ความสนใจใหม่ๆ ของ “แจนจัง”

แจนจัง : มีงานอย่างนึงที่เราไม่เคยทำ แล้วหลายคนคิดว่าหนูน่าจะทำได้ดีคือการเป็นนักพากย์ แต่นักพากย์ที่ดีต้องเริ่มจากการฝึกฝน แล้วก็ไม่ใช่แค่ใครก็ได้ที่จะเข้าไปพากย์ มันต้องเรียนรู้ไปทีละนิดๆ ซึ่งอันนั้นมันยากแล้วยังไม่เคยลองทำ ก็อยากลองดู จริงๆ หนูมีเพื่อนอยู่คนนึงคือ มิลลี่ สโนว์ ซึ่งเก่งมากๆ พากย์พวกการ์ตูน Ghibli พากย์ได้2 ตัว เรียนดนตรีด้วยเก่งมากๆ