สินเจริญ บราเธอร์ส

Music Inspiration

งานในสายวงการดนตรี เวลาที่เราพูดถึงงานในวงการนี้ บางครั้งเราจะโฟกัสไปได้ไม่กี่อย่าง เป็นศิลปิน หรืองานเกี่ยวกับด้านเสียง ซึ่งถูกต้องครับมันคืองานที่ต้องอาศัยทักษะเรื่องดนตรีโดยตรง แต่ก็มีอยู่หลายคนเช่นกันที่สามารถสร้างงาน สร้างตัวตนจากการใช้ดนตรีไปทำในสิ่งอื่น รูปแบบอื่นๆ วงดนตรี 3 พี่น้องที่ชื่อว่าสินเจริญ บราเธอร์ส เป็นตัวอย่างที่น่าสนใจ ในการสร้างวิธีการ สร้างเส้นทางที่ต่างออกไป โดยใช้ดนตรีเป็นทางสู่ความสำเร็จ ถ้าเราคิดกันดีๆ วงของพี่ๆ เค้าไม่ใช่วงดนตรีที่มีเพลงฮิต หรือเป็นศิลปินเพลง ที่มียอดขายเป็นหลักล้าน แต่ว่าทุกคนในประเทศรู้จักพี่ๆ ทั้ง 3 บอม เบิ้ล บอย ในฐานะวงดนตรีพี่น้องที่สร้างเสียงแห่งความสุขให้กับผู้คน และอย่างที่บอกครับ เราไม่ได้รู้จักเพลงของพี่ๆ เค้าในวงกว้าง แต่ทำไม พวกเราถึงรู้ว่าภาพของสินเจริญบราเธอร์ส คือวงดนตรี 3 พี่น้องที่เล่นดนตรีแล้วทำให้ทุกคนยิ้มได้ ไม่ใช่บังเอิญพวกเขาต่อยอดอาชีพจากงานดนตรี การใช้ชีวิต นี่คือเรื่องราวสนุกๆ และอาจจะเป็นข้อคิดเตือนใจให้หลายๆ คนได้ จากปากคำของวงดนตรีพี่น้องแห่งเสียงเพลง สินเจริญบราเธอร์ส

เรื่องราวของสินเจริญเริ่มต้นได้ยังไงครับ

สินเจริญ บราเธอร์ส : วงเราเริ่มต้นตอนปี พ.ศ.2539 มาถึงวันนี้ก็ 21 ปีแล้ว คนที่ตั้งชื่อวงเราก็คือคุณวิชาติ จิราธิยุทธ ซึ่งเป็นบอสของบริษัทอี เอ็ม ไอ ซึ่งเป็นบริษัทที่ทำเกี่ยวกับเรื่องเพลง ส่วนใหญ่จะนำเข้าจากต่างประเทศ แต่ช่วงนั้นก็มีศิลปินไทยอย่างสไมล์บัฟฟาโล่ ตอนนั้นแกตั้งชื่อเราเอาไว้แบบเป็นโมเดลเฉยๆ ยังไม่เป็นทางการ เพราะเอาจริงๆ มันก็ดูเชยๆ หน่อย สมัยนั้นมีวงพวกร็อค อัลเตอร์ฯ ตั้งชื่อวงต้องเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งชื่อเรามันจะดูประหลาดๆ เราก็พยายามจะคิดชื่ออื่น แต่สุดท้ายพองานจะต้องออกแล้วประกอบกับที่บริษัททุกคนก็เรียกติดปาก และเราก็มาคิดว่า เออ พวกเราก็เป็นพี่น้องกันจริงๆ ใช้นามสกุลนี้จริงๆ เราก็เลยใช้ชื่อนี้มาตลอด พวกเราเป็นวงดนตรีเด็กที่เล่นด้วยกันมาตลอด แต่ก็หยุดไปช่วงที่เรียนหนังสือหนักๆ จนเรากลับมาทำเพลงกันอีกที ในยุคที่มีวงเยอะๆ แล้วโชคดีที่ส่งงานให้อีเอ็มไอ แล้วเค้าตกลงทำงานกับเราอย่างที่บอกนี่แหละ

ความรู้สึกครั้งแรกที่มีผลงานในนามศิลปิน

สินเจริญ บราเธอร์ส : ในยุคนั้นทำงานก็ยาก เวลาอัดผิดอะไรก็เอาใหม่ ก็ได้หลายคนมาช่วยอัดเสียง หรือตอนเล่นทัวร์ให้ อย่างเชษฐ์ สไมล์บัฟฯ, ต่อ ซิลลี่ฟูลส์ ตอนนั้นนะ ตอนที่เราทำเพลง พวกเรากลายเป็นแปลกนะ เพราะทุกคนทำเพลงแบบมีเสียงแตกกันหมด แต่เราเป็นป็อป อะคูสติก มีร็อคนิดหน่อย ซึ่งจริงๆ มันธรรมดามากเลย คือเราเชื่อว่าศิลปินทุกคนรู้หมดว่าในยุคนั้นซาวด์แบบไหนที่กำลังฮิต กำลังมา แต่สุดท้ายก็เลือกทำในสิ่งที่ตัวเราเป็นนี่แหละ ก็พอมีผลงานอย่างเพลง “สัญญา” ที่พอจะมีคนรู้จักแต่ก็ไม่ได้ฮิตมาก ก็ใช้เวลาเหมือนกัน เราโชคดีที่มันขึ้นอันดับ ก็ตื่นเต้นแหละ แต่เมื่อก่อนคนที่ประสบความสำเร็จเขาขายได้เป็นล้าน 5 แสนนี่ธรรมดา ของเราขายแปดหมื่น (หัวเราะ) น้อยนะ

ไปโชว์เป็นยังไงบ้างครับ ช่วงนั้น

สินเจริญ บราเธอร์ส : คือเราก็ไม่ได้มีแฟนคลับเยอะ เวลาเราไปโชว์ก็ไม่ตื่นเต้นเท่าไหร่ เพราะเล่นดนตรีมาตั้งแต่ ป5-ป6 พวกเราเลยชินเวทีพอสมควร จะเป็นเฉพาะบางงาน เราจะกังวลในงานที่เราต้องเล่นเพลงที่ไม่คุ้นเคย อย่างมีงานนึง เราไปงานเทศกาลดนตรีที่บรูไน พวกเราต้องจดเนื้อแบบภาษาคาราโอเกะไป พอเราเอาเนื้อเพลงไปแปะกลางเวทีปุ๊ป ไดร์ ไอ๊ซ์ มา (หัวเราะ) มองไม่เห็นเลย ถ่ายทอดสดด้วย ร้องผิดกระจาย ที่เซ็งก็คือ 3 วันถัดมาเนื้อเพลงมันดันวนในหัว (หัวเราะ) แต่วงบรูไนสุดยอดมากร้องเพลงคุณลำไยอย่างเป๊ะ (หัวเราะ) และอีกคนที่ไปทัวร์บรูไนกับเราอยากให้ The Guitar Mag ไปสัมภาษณ์มากเค้าก็คือนาธาน โอร์มาน (หัวเราะ) ตอนที่ไปบรูไนทุกคนหวังกับคุณนาธานมาก (หัวเราะ) เพราะเขาบอกว่าเขาพูดภาษาได้ อะไรได้ หลังแสดงเสร็จ เอกอัครราชฑูตไทยประจำบรูไนท่านเปิดบ้านเลี้ยง โดยที่ทุกคนวางตัวให้คุณนาธาน พูดคุยสื่อสารกับคนบรูไน ถึงเวลาศิลปินทุกคนอยู่หมดยกเว้น นาธาน!!! (หัวเราะ) งามไส้!!! แต่ก็มันส์ดีครับ

แล้วไปทัวร์ในประเทศเป็นยังไงบ้างครับ

สินเจริญ บราเธอร์ส : คือตอนที่เราออกอัลบั้ม จะเป็นเพลงป๊อปซะส่วนใหญ่ แล้วอีเอ็มไอ เค้าดังจากสไมล์บัฟฟาโล่ ทำให้การเดินสาย วิธีโปรโมตต่างๆ ยังไม่ลงตัวนัก ทำให้หลายๆ ที่ไม่เข้ากับเพลงเรา เวลาเราไปทัวร์ไปกัน 3 คน ก็จะหิ้วไปแค่กีตาร์โปร่ง เมาท์ออร์แกน คราวนี้ 2 จังหวัดแรกที่เราไปทัวร์คือปัตตานีกับยะลา เป็นการขึ้นเครื่องบินครั้งแรก กอดกันบอกว่าเนี่ยดนตรีที่เราเล่นมาแต่เด็ก ให้รางวัลพวกเราแล้ว งานแรกที่ปัตตานีเป็นร้านอาหารที่อยู่ในสนามกอล์ฟ ขึ้นป้ายว่าเป็นมินิคอนเสิร์ตของพวกเรา มีอยู่ทั้งหมด 20 โต๊ะ แต่มีคนอยู่ 3 โต๊ะ อีก 17 โต๊ะคาดว่าคงยังมาไม่ถึง จนตอนนี้ก็ยังไม่ถึง (หัวเราะ)  คราวนี้ยะลา พีคมาก ที่เล่นเป็นดิสโก้เธคแห่งเดียวในยะลา ที่ข้างหน้าเป็นหัวกระโหลกไขว้ มีโซ่ มีรอยเลือดปลอม โดยวงเราจะเล่นที่นี่เที่ยงคืนครึ่ง!!! (หัวเราะ) 4 ทุ่มไปสแตนด์บาย ผมเห็นวัยรุ่นกำลังเต้น เสื้อไม่ใส่ด้วย อินดี้มาก (หัวเราะ) เป็นเพลงร็อคมันส์ๆ เลย พอ 5 ทุ่มดีเจโปรโมตเรา อีกสักครู่เวลาที่ทุกท่านรอคอย จะได้พบกับวงดนตรีพี่น้องสุดหล่อจากกรุงเทพฯ (หัวเราะ) พอถึงเวลาเราเล่นขึ้นเพลงปั๊บ ไอ้วัยรุ่นที่ถอดเสื้อมาถึงไล่เราเลย ลงไปๆ (หัวเราะ) จากนั้นเราจึงคิดว่าถ้าเป็นแบบนี้ไปทัวร์จังหวัดอื่นแย่แน่ๆ ก็เลยต้องคิดแผนการโชว์ขึ้นมาใหม่ เราต้องทำให้บนเวทีรู้สึกสนุกให้ได้ เราจึงได้รูปแบบการโชว์ในสไตล์มิวสิค ทอล์กโชว์ ขึ้นมาซึ่งกลายเป็นอีกจุดขายนึงของพวกเราไปเลย

คือปิ๊งไอเดียนี้ขึ้นมาเลย

สินเจริญ บราเธอร์ส : ใช่ครับ ยกตัวอย่างเวลาไปอุบลฯ เราจะเก็บข้อมูลเลยว่าอุบลฯ มีที่เที่ยว ของกินอะไรบ้าง เป็นข้อมูล เมื่อเราไปเล่นบนเวทีเราร้องเพลงของเรา สลับกับพูดสิ่งที่เป็นชีวิตของเค้า เลยกลายเป็นโชว์หนึ่งโชว์ ไม่ใช่แค่การโปรโมตเพลง แล้วจากจุดนั้นทำให้ทุกอย่าง ยืดยาวมาเป็นรายการโทรทัศน์ต่างๆ ของเรา รวมถึงงานจ้างต่างๆ ด้วย ต้องขอบคุณวัยรุ่นยะลาตอนนั้นมากเลย (หัวเราะ) ขอบคุณนะครับ แต่ไม่ต้องไล่เราก็ได้นะ (หัวเราะ)

ไม่แก้ปัญหาด้วยการเพิ่มเพลงล่ะครับตอนนั้น

สินเจริญ บราเธอร์ส : เพิ่มเพลงนี่เพิ่งมามีช่วงหลังๆ แต่สมัยก่อนเวลาเราไปทัวร์หรือโปรโมต เราต้องเล่นผูกเพลงในอัลบั้มเราเอง แต่ตอนหลังพอเราใช้การโชว์รูปแบบนี้ คนที่จ้างเราก็อยากจะได้รูปแบบทอล์กโชว์ ผสมกับเพลงเก่าๆ ที่เราโตมาเอามาเรียบเรียงใหม่ ก็ค่อยๆ เพิ่มเพลง เพิ่มเครื่องดนตรีเข้ามานี่ล่ะครับ

ตอนนี้พี่ๆ ก็มีงานใหม่ด้วย

สินเจริญ บราเธอร์ส : ใช่ครับก็ต่อเนื่องกันมาจากงานอีเวนท์ ที่เราเล่นมา 12 ปี ตอนนี้โอเค ในฐานะงานโชว์ทำมาหากินเราพอจะอยู่ตัวแล้ วแต่เมื่อเรามามองที่ตัวตนของเรา เราโตมาจากเพลงโฟล์คซอง เรารู้สึกว่านี่คืออะไรที่เป็นธรรมชาติของเรา กลับไปหาการร้อง กีตาร์โปร่ง เมาท์ออร์แกน ซึ่งพอมีการพูดคุยเกิดขึ้น พี่บอม ซึ่งเป็นคนหลักในการแต่งเพลง เขียนเพลง ก็มีเรื่องเหล่านี้อยู่ในใจมานานแล้ว ดังนั้นสินเจริญโฟลค์ซองจึงเป็นอัลบั้มที่มีการทำงานเร็วมาก คือที่งานมันห่างจากงานมาแรกมานานมากเพราะบางครั้งเราทำงานเยอะมากในส่วนของทีวี วิทยุ ทำให้แรงบันดาลใจตรงนี้มันลดทอนลงไป พอทุกอย่างตอนนี้มันเบาๆ ลงประกอบกับ พี่บอม ทำร้านกีตาร์ด้วย จังหวะเวลาทุกอย่างมันลงตัว ก่อนหน้านี้พี่บอมก็ทำอัลบั้มบรรเลงอะคูสติกก็ได้เข้าชิงรางวัล สีสันอะวอร์ดอยู่ เอาจริงๆ อัลบั้มนี้ก็จะซีพพอร์ตกับอีเวนท์โฟล์คซองครองเมืองของเราด้วย

การทำงานอัลบั้มนี้เป็นยังไงบ้าง

สินเจริญ บราเธอร์ส : อัลบั้มนี้อารมณ์มันจะสดมากครับ แทบจะหน้างานเลย คือพี่บอมจะทำงานเต็มที่ไว้แล้ว แล้วหน้างานก็ไปแบ่งกันว่าใครจะทำอะไร คือคำว่าสดหมายถึง อย่าง ไลน์ร้องที่คิดมาแล้วรู้สึกว่า เฮ้ย เพลงนี้ร้องรวมเลยดีกว่า เพลงนี้เพิ่มไลน์ประสานอีกหน่อย ก็จะเปลี่ยนอะไรแบบนี้มากกว่า ไม่ได้แก้เมโลดี้เปลี่ยนคอร์ดอะไร บางเพลงไมค์ร้องตัวเดียวผลัดกันร้อง (หัวเราะ) มันได้อารมณ์แบบไลฟ์สดดี ซึ่งพี่บรรณ สุวรรณโณชิน เจ้าของใบชาซอง ก็มาช่วยแต่งแล้วก็อัดที่บ้านแก ซึ่งอะคูสติกดีอยู่แล้ว และอัลบั้มนี้ใช้กีตาร์ James Cooper ที่พี่บอมทำขาย เอามาอัดเกือบทั้งหมด ชุดนี้ซาวด์ดีมากเพราะของไม่เยอะ เครื่องดนตรีไม่เยอะ แต่นี่แอบวางแผนไปชุดหน้าแล้ว เดี๋ยวเอาพวกเครื่องเคาะแปลกๆ ที่เราสะสมมาใส่ให้หมดดีกว่า (หัวเราะ) เริ่มอาทิตย์หน้าเลยดีมั้ยคันมือ (หัวเราะ) ส่วนการวางขายก็ติดต่อที่เรา หรือใบชาซองก็ได้ ร้านที่มีขายซีดีดก็น่าจะยังมีอยู่ อย่างร้านน้องท่าพระจันทร์ ก็น่าจะพอมี

ความคาดหวังในอัลบั้มสินเจริญโฟล์คซองครับ

สินเจริญ บราเธอร์ส : อัลบั้มนี้ เราอยากให้ผู้คนเห็นจุดกำเนิดของพวกเรา อยากให้ได้ย้อนรำลึกไปถึงวันวานกับเรา คำว่าโฟล์คซองเดี๋ยวนี้มันดูเหมือนหายๆ ไป เด็กรุ่นใหม่ อาจจะงงว่าอะไรเหรอคือโฟล์คซอง คำนี้มันไม่ได้เชยนะ มันก็เป็นคำเดียวกับอะคูสติกนั่นแหละ สินเจริญโฟล์คซองคือความรื่นรมย์ และสามารถอยู่ในยุคสมัยได้ ด้วยตัวเพลงและซาวด์ ส่วนเรื่องการขายนั้นไม่ได้หวังมากแล้ว ตามยถากรรม (หัวเราะ)

นอกจากงานเพลงยังมีกิจกรรมที่น่าสนใจมากอย่าง Prison Project ที่มาที่ไปเป็นยังไงบ้างครับ

สินเจริญ บราเธอร์ส : อันนี้พวกเราภูมิใจมากนะ ง่ายๆ เลยคือเราไปเล่นดนตรีในคุก มันเกิดจากที่พี่บอมรู้จักช่างทำกีตาร์คนนึงชื่อคุณหรั่ง ซึ่งคุณหรั่งติดคุกมาเป็นเวลา 16 ปี 9 เรือนจำ แกเคยคิดว่าจะไม่มีทางที่จะกลับตัวได้แล้ว แต่วันนึงเขาก็ได้พบกับแสงสว่าง หนึ่งคือพบพระเจ้า สองก็คือเขาได้พบอาชีพนั่นคือการเป็นช่างทำกีตาร์นั่นเอง แต่แกเล่นกีตาร์ไม่เป็นนะ ซึ่งพอได้เจอกับพี่บอม เลยมีการพูดคุยกันว่าจะทำยังไง ถึงจะมีโอกาส ไปพูดเรื่องการสร้างแรงบันดาลใจ สร้างอาชีพให้คนในคุก ตอนแรกเราแค่คิดว่าจะเข้าไปสอนหัดทำกีตาร์ แต่หลังจากดูแล้วได้ไอเดียว่า ถ้าเรามีโอกาส เราอยากมามอบความหวัง มอบความสุขหรือว่าได้มาพูดคุย เพื่อปลุกกำลังใจให้กับคนที่อยู่ในคุก เพราะคนเหล่านี้เขาหมดสิ้นทั้งความหวัง หมดสิ้นทั้งโอกาส ทุกสิ่งทุกอย่าง มีสิทธ์ที่จะเดินออกมาและเดินกลับเข้าไปได้อีกนับครั้งไม่ถ้วน นี่คือจุดเริ่มต้นที่จุดประกายโปรเจ็กต์นี้ สิ่งที่เป็นปัญหาทุกวันนี้คือคนออกมา กลับเข้าไป ไปๆ มาๆ แบบนี้ เพราะอะไร แน่นอนคนไม่ยอมรับหรอก แล้วพอออกมาไม่รู้จะทำอะไรสร้างตัวเองไม่ได้ แต่ปรากฏว่าหรั่งกลายเป็นตัวแทนได้ เพราะเป็นคนที่อยู่ในคุกนานมาก 16 ปี 9 เรือนจำ แต่ออกมาสร้างชีวิตตัวเองได้ ดังนั้น เราจึงสามารถสร้างอาชีพให้คนในคุกได้ พอเป็นแบบนี้ก็เลยจดเป็นโชว์ดนตรีเล่นในคุกเลย สมัยนี้คนเล่นดนตรีในคุกมีเยอะ แต่อาจจะเข้าไปแค่ร้องเพลงเล่นกีตาร์ แต่แบบที่เราทำ ก็คือเข้าไปแบบเต็มรูปแบบ เป็นฟูลแบนด์ มีเครื่องเสียงเต็มที่ บวกวงที่เป็นต่างชาติ ซึ่งก็เป็นคนต่างชาติกลุ่มแรกๆ ที่มาเล่นดนตรีในเรือนจำในประเทศไทย บวกกับคุณหรั่งที่ไปกับพวกเรา และเป็นคนที่พูดฟื้นฟูกำลังใจ ทุกอย่างครบถ้วน ซึ่งครั้งแรกที่เราไปเล่นนะ เป็นวันที่นักโทษจะได้ปล่อยตัวเป็นอิสรภาพ ซึ่งเราตื้นตันกับเหตุการณ์นั้นมาก มันเหมือนน้ำตาพวกเราก็คลอเบ้านะ คือเราได้รู้เลยว่าสิ่งสำคัญในชีวิตคนเราคืออิสรภาพ เราก็ไม่รู้ว่าคนเหล่านี้จะไปที่ไหนต่อ เราขับรถออกมา บางคนก็ยังนั่งที่ป้ายรถเมล์ไม่รู้จะไปไหนต่อ พอเรากลับมาบ้าน เรามานั่งคิด เรารู้สึกว่าเราได้ความสุข มันรู้สึกว่าเราสร้างกำลังใจให้กับคนที่ไม่มีความหวัง ตอนเราเล่น เราเล่นกันเต็มที่ เราดึงพวกเขามาเต้น มันทำให้คนเหล่านี้มีความหวัง เมื่อพ้นกำแพงสูงนี้ออกไป พวกเขาสร้างชีวิตใหม่ได้ เขาสามารถมีคุณค่าได้ เราจึงจะทำโปรเจ็กต์นี้ต่อเนื่องไปเรื่อยๆ ตอนนี้เรากำลังจะทำธุรกิจกับพวกเขาโดยการเอายาบ้าใส่กีตาร์เข้าไป (หัวเราะ) พูดเล่นๆ นี่เราก็กำลังรอว่าน้องเปรี้ยวไปอยู่เรือนจำไหน (หัวเราะ)

รายการทีวีเป็นยังไงบ้างครับ

สินเจริญ บราเธอร์ส : ตอนนี้พวกเรากำลังทำรายการกับ Bright TV ชื่อรายการสินเจริญ Bright Night ก็เป็นมิวสิคทอล์คโชว์เหมือนเดิม ออกตอน 5 ทุ่ม แล้วก็อีกรายการ Travel Channel ก็รายการสินเจริญ Slow Life ก็ท่องเที่ยวตามสไตล์พวกเราครับ อยู่ช่อง Travel ใน True Visions นี่เป็น 2 รายการทีวีที่ทำอยู่

พี่ๆ อยู่ในวงการมานาน และทุกอย่างที่ทำจะมีดนตรีเป็นหลัก คำว่าดนตรีมีความสำคัญกับพี่ๆ ขนาดไหนครับ

สินเจริญ บราเธอร์ส : ดนตรีเป็นสิ่งที่เราถนัดที่สุด และเป็นสิ่งที่เรา 3 คนพออยู่รวมกันก็ทำมันได้ดี พอๆ กับเล่นฟุตบอล (หัวเราะ) ธรรมชาติของมนุษย์ถ้าอยากจะทำอะไรให้คนชื่นชม เขาจะเลือกในสิ่งที่มั่นใจที่สุด เพราะฉะนั้นเวลาเราเล่นดนตรีเราจะค่อนข้างมั่นใจ

ฝากผลงานกันสักหน่อยครับ

สินเจริญ บราเธอร์ส : ฝากง่ายๆ เลยคือการสนับสนุนนี่ล่ะครับ ศิลปินวงดนตรีจะมีแรงเดินต่อไปก็ต้องมีการสนับสนุนซื้อซีดีเราเยอะๆ นะครับ