(เอ๊ะ) จิรากร สมพิทักษ์

Real Music Life

หน้ากากนักร้อง The Mask Singer รายการวาไรตี้ยอดนิยมในปีนี้ สร้างความสุข สนุกสนาน เฮฮาให้กับผู้ที่ได้ดู จนในตอนนี้ได้ดำเนินมาถึงซีซั่นที่ 2 แล้ว ในซีซั่นแรก เราได้ผู้ชนะมาเป็นหน้ากากทุเรียน แต่เหนือสิ่งอื่นใดเรื่องดีๆ ของรายการนี้แน่นอน นอกจากแชมป์ รองแชมป์ และคนอื่นๆ ก็กลายเป็นกระแสจากนักร้องที่ชื่ออาจจะหายๆ จากวงการไป กลับมีงานระดับห้างแตกขึ้นมาอีกครั้ง หนึ่งในนั้นก็คือหน้ากากอีกาดำ ขวัญใจหนูๆ “เอ๊ะ จิรากร สมพิทักษ์” ในรอยยิ้มที่ทุกคนเห็น ในความสนุกสนานบนเวทีที่แกเป็น เค้าคนนี้คือมนุษย์ดนตรีผู้ผ่านมาแล้วต้องใช้คำว่าร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ นักร้องผู้ผ่านวงการกลางคืน ร้องเบื้องหลัง ทั้งเพลงบนดิน ใต้ดิน นักดนตรีที่เล่นด้วยก็เป็นระดับประเทศ และวันนี้เราก็ได้มาพูดคุยกับเค้าถึงวันที่ผ่านมา ความเฮฮาจากรายการ ประสบการณ์อันโชกโชน ไม่ว่าจะเป็นแฟนคลับหรือนักดนตรีจงตั้งใจฟังและนั่งอ่าน ณ บัดนี้

เริ่มร้องเพลงเป็นเรื่องเป็นราวได้ยังไงครับ

เอ๊ะ : ถ้าช่วงแรกๆ คือมัธยมปลาย ที่บ้านพ่อผมกับน้า เขาจะฟังเพลง เล่นกีตาร์อยู่แล้ว มีเทปพวกวงชาตรี หนังสือ I.S.Song Hits หนังสือเพลง The Guitar วางไว้อยู่แล้ว เราก็เห็นก็หยิบมาเล่น หยิบมาร้องเพลง งูๆ ปลาๆ ตามประสา ช่วงเล่นแรกๆ ก็พวกเพลงเพลง ยิ่งใกล้ยิ่งเจ็บ คอร์ดจับง่ายคอร์ด  A พอคอร์ดต่อไปเป็น F#m คอร์ดทาบตายเลย (หัวเราะ) จนกระทั่งช่วงนั้น ช่วงป้าแต๋ว วาสนา วีระชาติพลี  เราเริ่มฟังเพลงสากลร็อคๆ บ้างแล้ว อย่าง Manic Street Preachers ได้เห็นข่าว Kurt Cobain ตาย เราก็งงใครวะ Kurt Cobain (หัวเราะ) ก็เลยเริ่มสนใจประวัติ จนหลุดไปฟังเรื่อยๆ พวก Sound Garden, Smashing Pumpkins หนักขึ้นเรื่อยๆ (หัวเราะ) ขณะเดียวกันผมก็ขุดเทปพ่อมาฟัง Michael Jackson, Phil Collins, Europe ฟังโคตรมั่วตอนนั้น จนตอนจบมัธยมช่วงนั้นอัลเตอร์ฯ รุ่งเรือง ก็เล่นพวก Modern Dog จนเข้ามหาวิทยาลัยที่เกษตรฯ ผมดิ่งไปหาชมรมดนตรีก่อน เก็บกดอยากตั้งวง ในช่วงที่อยู่ชมรมดนตรีเราเจอคนเยอะมากขึ้น รู้จักพาวเวอร์คอร์ด รู้จักสวีป (Sweep) เพื่อนมาเล่น Sweet Child O’ Mine เราก็แบบ เชี้ย โคตรเท่ (หัวเราะ) จนกระทั่งประมาณปี 3 มือกีตาร์วงผมเสียชีวิต ก็เลยต้องเล่นสามชิ้นก็เล่นได้ไม่กี่วง Green Day, โลโซ ชุดแรก อะไรประมาณนี้ จนได้มาเจอรุ่นน้อง ไอ้นี่ก็ เจ ร็อคมาเลย นั่นแหละ X Japan ก็เริ่มตรงนี้ (หัวเราะ) คือพอรู้จักเจ้าคนนี้สักพัก ช่วงปี 4 มันก็ให้ผมเล่นพวก Korn, Coal Chamber เริ่มไปเดธเมทัล ในขณะที่ในวงเหล้าผมก็ร้องเพลง Pause (หัวเราะ) มันเป็นอะไรที่มั่วมากๆ สำหรับผมนะ จะไปทำเพลงกับพี่ต้น Dezember จับพลัดจับผลู ไปอยู่กับพวกไอ้แน๊ป Retrospect หลุดไปชอบเพลงสไตล์พี่มาโนช พุฒตาล จนรู้สึกว่า เฮ้ย! ถึงว่าเวลาที่เรา ต้องทำเพลง เล่นผับอะไรบ้างแล้วว่ะ

ชีวิตกลางคืน กับตอนทำเพลงเป็นยังไงครับ

เอ๊ะ : เราก็หาข้อมูลก่อนตอนจะเล่นผับ ช่วงแรกเราไปเล่นพวก Nu Metal พวก Korn, Incubus เล่นในโรงแรมซึ่งมันไม่ใช่ที่ไง เราก็ไปดูว่าเออที่ไหน ที่มันจะไปเล่นได้บ้าง พอดีมือกลองผม ชื่อ ยุทธ วง Monkey Act เก่า รู้จัก ตาชัช ตายอด (Bodyslam) แล้วก็เพื่อนเขาชื่อตี๋ Monkey Act ก็เล่นเบสให้ ชื่อวง Backstage Boy เราก็นึกได้ว่าเออ ถ้าพวกนี้อยู่แสดงว่าคนแถวนั้น ฟังเพลงแบบ Nu Metal เราก็ไปเลย อ.ต.ก. ตอนนั้นร้านบุหงา ก็ไปออดิชั่น ไม่ผ่านเพราะพวกลุงยอด ลุงชัช เล่นอยู่ (หัวเราะ) ผมก็เลยไปเล่นร้านชื่อบางขวางแทน ซึ่งคนที่ออดิชั่นให้ผมได้เล่นที่นั่นก็ “ปิ๊ด บอดี้สแลม” นั่นแหละ (หัวเราะ) ตอนหลังผมก็อยู่กับปิ๊ดชื่อวง Go So Big สักพักนึงนะ จนพวกนี้ไปทำบอดี้สแลม ก็เล่นกันอยู่ 2 ปี จนผมตัดสินใจจะทำเพลงส่งเดโม่ ก็รวมทีมกับพวกที่เล่นกันตอนนั้น ทำเพลงเสนอค่าย ก็ส่งค่าย อินดี้คาเฟ่ ตอนนั้นมีวงจำเริญ เขาบอกเราว่า เฮ้ย! วงนึงต้องเนื้อหาแบบวงจำเริญ นี่ให้น้ำแตกแยกทาง (หัวเราะ) เราก็ พี่! เอาแบบนี้เหรอ ก็หายไปทำเพลง แต่สรุปเค้าก็ไม่เอา เสร็จแล้วคราวนี้มือเบส มือกลอง หาย ผมเลยไปเล่นกับอีกวง แล้วเขารู้จักกับพี่บอล วง Scrubb ก็ได้ไปอยู่กับ Black Sheep พักนึง แล้วก็อยู่กับ RS พักนึงด้วย อยู่กับพี่เจี๊ยบ พิสุทธิ์ ระหว่างนั้นเราก็ทำเดโม่ เรื่อยๆ จนได้รู้จักกับ หั่ง Potato ได้รู้จัก ฟองเบียร์ ตอนนั้นเขาทำ Potato กันอยู่ แล้วก็กำลังจะทำค่าย ช่วงนี้ผมเน้นทำเพลงแล้ว เล่นกลางคืนนี่ไม่ค่อยสนใจอะไรแล้ว อยากเล่นอะไรก็เล่น เอา Hysteria ไปเล่น Funky Villa อย่างเงี้ย (หัวเราะ) เจ้าของด่า แต่แขกฝรั่งเสือกชอบ (หัวเราะ) จนในที่สุดผมก็ได้มาอยู่กับฟองเบียร์ เพราะเขาไปเปิดเพลง “ไม่มีตรงกลาง” แล้วผู้ใหญ่ขอบ ก็เลยได้ออกผลงาน ก็นั่นแหละครับ ช่วงชีวิตผม อยู่วงมาเละเทะมาก จะเป็นนักร้องกะหรี่แล้ว (หัวเราะ)

ปัญหาตอนนั้นมีอะไรบ้างครับ

เอ๊ะ : ช่วงลำบากก็คือช่วงปีแรกๆ จะหาที่เล่นไม่ค่อยได้ ที่สำคัญการเดินทางอีก บ้านผมอยู่นวนคร มาเล่นที่สยาม ได้ค่าตัว 75 บาท (หัวเราะ) ไปกลับ เกิน 75 บาทแน่นอนแต่ใช้วิธีขโมยตังค์แม่ (หัวเราะ) นอนห้องเพื่อนบ้าง มาทำเพลง บางทีก็ตีเคาน์เตอร์ฟัง Limp Bitzkit (หัวเราะ) มีอยู่ครั้งนึงได้ทิป 150 บาท เย้กูมีตังค์แล้ว แดกเหล้าสิครับผม (หัวเราะ) นั่นคือช่วงลำบากสุดแล้ว

ตอนทำเพลง มีคนทักว่าเสียงเหมือนพี่โจ้ วง พอส อันนี้เกิดจากอะไรครับ

เอ๊ะ : คือตอนร้องไกด์ แรกๆ ผมก็ยังไม่ได้อินพี่โจ้มากนะ จนจะทำเพลงตัวเองนี่แหละ เราก็คิดว่าเอาไงดีวะ ตอนทำเพลงไม่มีตรงกลาง เราอยู่กับหั่ง หั่งบอกว่า น้า! พี่โจ้นี่เขาไปนานแล้วนะ มันไม่มีเสียงพี่โจ้เลยนะโว้ย น้าเชื่อกู เสียงพี่โจ้เลย (หัวเราะ) เนื้อเพลง ฟองเบียร์ส่งมา ใครจะพยายามแทรกกลางระหว่างเรา แล้วไอ้คำว่า “แทรกกลาง” นี่เมโลดี้ไม่ได้เลยนะ ผมก็ถามฟองเบียร์ว่า “เบียร์มึงเอาจริงเหรอวะ” เบียร์มันก็ตอบเหมือนกัน น้า…มึงลองดู (หัวเราะ) เฮ้ย!!! มาโว้ย จากนั้นก็เป็นเพลงจากนี้ไปจนนิรันดร์ เพลงเบียร์แต่งให้โดม แล้วเอาไปเสนอละครเขาไม่เอา พอร้องแล้วแม่งมาอีก (หัวเราะ) คราวนี้หาเพลงหัวเลย เป็นเพลงใจกลางความรู้สึกดีๆ เพลงนี้จริงๆ เป็นเพลงโฆษณา รถยนต์อะไรสักอย่างนี่แหละ มีแต่ท่อนฮุค ฟังดูก็จะรู้เอง มาอีกแล้ว เมโลดี้อะไรวะ “ก็จะ” สูงๆ โดดๆ ฉิบหาย เบียร์มันก็บอก น้าเชื่อกู (หัวเราะ) เออ มันก็ได้ของมันโว้ย

ความรู้สึกตอนได้เป็นศิลปิน เป็นยังไงบ้าง

เอ๊ะ : ทำตัวไม่ถูก ต้องเริ่มไปดูเดอะ สตาร์ (หัวเราะ) คือเราเล่นในผับมา เราก็มาแบบคนกลางคืนเลย ขอเสียงชาวร็อคหน่อย เปิดแบ็คกิ้งแทร็คเพลง ไม่มีตรงกลาง (หัวเราะ) โคตรไม่เข้า คือคนรู้จักเพลงผมนะ แต่ไม่รู้จักตัวผม ไม่รู้ว่ามีวง ไม่รู้ว่าเล่นร็อคได้นะ แต่อย่างว่า เพลงผมเป็นเพลงฟัง พอทำโชว์แบบร็อค คนก็ยืนงงสิ อะไรวะ ไม่มีตรงกลางกูล่ะ (หัวเราะ) เอาจริงๆ ผมแทบไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นศิลปินมากเลยนะ แค่สนุกๆ

ปัญหาชีวิตของน้าเอ๊ะ ทำให้บั่นทอนชีวิตดนตรีมั้ยครับ

เอ๊ะ : มีบ้าง ด้วยความที่ตอนนั้นครอบครัวเรากับเพลงมันตรงข้ามกัน เราก็เฟลนะ มันสะเทือนใจเราพอสมควร คือสุดท้ายก็ตกลงกันได้ ศาลเคลียร์ ผู้หลักผู้ใหญ่ หรือทางฝ่ายนู้นก็อนุเคราะห์เราด้วย ก็ยอมความกัน ก็ดูแลลูกดีกว่า ตอนนี้ถ้ามีข่าวอะไรผมก็เฉยๆ แล้วล่ะ แต่ก็อยากบอกว่าใครจะทำอะไรยังไงก็คิดถึงใจเด็กนะ ลูกๆ โตอ่านหนังสือได้แล้ว ค.ว.ย. (คิด วิเคราะห์ แยกแยะ) ด้วย เมื่อก่อนเรื่องของผมนี่ได้รางวัล Talk About ยอดเยี่ยมด้วยนะ …จะให้ผมทำไม (หัวเราะ) เรื่องกูเรื่องดีๆ ทั้งนั้นมาถึงหน้ากากอีกาดำบ้าง ที่มาที่ไปเป็นยังไงครับ

เอ๊ะ : ทางรายการติดต่อมา เราก็คิดว่าไม่มีใครจำเราได้หรอก ร้องได้ตังค์ด้วย (หัวเราะ) ได้ 3 หมื่นดีใจ คือเอาแค่ไปร้องก็ได้แล้ว 3 หมื่น ปรากฏว่าเข้ารอบ ตอนนั้นแค่คิดว่าร้องเอาความสุขอย่างเดียว แต่จะร้องอะไรไม่ให้คนจับได้ ก็ถ้าเพลงไทยหรือสากล มันก็จะง่าย เอาภาษาที่ 3 ละกันวะ ไม่ชนะก็ตกรอบไปเลย ปรากฏว่าผ่าน  ได้อีก 3 หมื่น (หัวเราะ) แล้วคราวนี้มาทิ้งรักลงแม่น้ำ คนเริ่มจำได้โว้ย ต้องสับขาหลอกเล่นเพลงผู้หญิง” ซอมบี้” ประสบความสำเร็จพอสมควร  คราวนี้ตอนแข่งกับ รัชชี่ (ก้อย รัชวินทร์) เค้าร้อง “ความเชื่อ” ผมเลยบอกทีมงานว่าผมร้องเสียงน้าแอ๊ดได้ไหม พอร้องปั๊บ เข้ารอบได้ตังค์อีก (หัวเราะ) พอเจอแม่มัง (หน้ากากมังกร บุ๋ม ปนัดดา) เค้าร้องโอเปร่าไง เราก็เลือกเอา Evanescence เนี่ยละ แม่มัง งง โอเปร่าอะไรของมึง กูไม่เคยฟัง (หัวเราะ) คราวนี้ผ่านอีก (หัวเราะ) มาเจอเจ้าทอม รอบสุดท้าย ผมก็ไปกินหมูกระทะกับมัน คือผมก็มั่นใจแหล่ะว่าใช่แน่ ก็แกล้งแย็บๆ แบบเฮ้ยวันที่ 23 ว่างเปล่าวะ (หัวเราะ) เพราะจริงๆ วันที่รวม 4 หน้ากาก ผมเดินเข้าไปคุย 3 คน เขาคุยแบบไม่ดัดเสียงไง แต่ผมดัดเสียงอยู่คนเดียว (หัวเราะ) นั่นแหล่ะคือรอบสุดท้ายก็ไม่ได้คิดอะแล้ว ทีมงานมาบอก น้ายังไงก็ไม่รอด เอางี้ ร้องเพลงให้เด็กๆ มันฟังว่าแต่ก่อนมันเป็นยังไง เราก็เฮ้ย! ปณิธานมึงดีว่ะ ผมชอบ ซึ่งทีมงานก็มีลูกพี่ตา ปัญญาด้วย ตอนแรกเราไม่รู้นะ คนรวยระดับนี้จะมาให้ลูกอดหลับ อดนอนทำไม พอไปหาใน Google เชร้ดด ใช่ว่ะ วันรุ่งขึ้นผมไปเจอ ไหว้ สวัสดีครับ (หัวเราะ) เขาก็บอก เฮ้ย พี่ไม่ต้องไหว้ ผมก็ โอเค มึงพูดเองนะ (หัวเราะ) นั่นแหละครับ แล้วก็อีกเรื่องที่ผมดีใจมากก็คือ ที่ Yoshiki เค้าขึ้น Twitter ผมนี่กรี๊ดเลย แต่บอกใครไม่ได้ ผมไปบอกมือกีตาร์วงผมว่าขอบใจนะที่ทำให้กูรู้จัก X Japan มันบอก มึงจะดีใจทำไมวะน้า (หัวเราะ) มันจำเสียงผมไม่ได้ พอทิ้งรักลงแม่น้ำเท่านั้นแหละ ไลน์มาเต็มเลย น้า….มึงแน่ๆ (หัวเราะ)

บรรยากาศรอบชิงกับทอม เป็นยังไงบ้างครับ

เอ๊ะ : ตอนนั้นผมไม่ไหวแล้ว อยากเปิดหน้าแล้ว เพราะตอนนั้นมันมีข่าวอีกาปลอม มีข่าวว่าผมแอบไปรับงาน  ซึ่งผมยังนั่งประชุมงานอยู่เลย  ผมก็แบบ เออ ช่าง แม่งละกัน ซึ่งผมเสียใจนะ เพราะก็เป็นนักดนตรีที่ผมรู้จัก ซึ่งก็ไม่น่าทำ ตอนนั้นผมก็เลยเครียด เซ็งๆ ให้ผู้ใหญ่จัดการ เค้าบอกปล่อยมันไปเถอะ ไปยุ่งกับมันเดี๋ยวก็เป็นกระแส ปล่อยๆ ไปดีกว่า

คิดมั้ยว่าจะได้รับการตอบรับที่ล้นหลามขนาดนี้

เอ๊ะ : ไม่คิดเลยนะ เพราะว่า เพลงที่เราเลือกมามันยุค 90’s หมดเลย เพลงคนแก่น่ะ เด็กมันยังงง ว่าเพลงอะไรวะ เด็กไม่น่าสื่อสารได้ จนรายการมาคุยกับเราว่าเรื่องราวเป็นยังไง พอคนเห็น คนได้ยิน เด็กๆ ได้ฟังว่าเขาแต่งเพลงยังไง ตามปณิธานอย่าหยุดยั้งเลย ที่เลือกอย่าหยุดยั้งมาเพราะอยากให้ทุกคนได้ฟังว่าสมัยก่อนเขาแต่งเพลงสละ สลวยแค่ไหน แค่นั้นเอง ผมร้องเพลงนี้แบบออริจินอลที่สุด ซึ่งผมว่ามันสำเร็จนะ ตอนนี้เด็กๆ มา พี่หน้ากากอีกาดำไปไหน เราก็โอเคๆ เดี๋ยวใส่ให้นะ กรี้ดดด หน้ากากอีกาดำ แหม่…ในหน้ากากก็กูนี่แหละ มันจะต่างอะไรกันวะ (หัวเราะ)

กับแฟนคลับเป็นยังไงบ้างครับ

เอ๊ะ : ผมไม่เคยคิดว่าจะได้ขนาดนี้เลย อย่างตอนรอบสุดท้ายเราก็โชว์ สัญลักษณ์อีกาไป แต่ก็มีคนตอบกลับ ทำ We Are X ไป ก็ตอบกลับ เราก็เออ ได้โว้ย คือแฟนคลับเราเป็นคนยุคนั้นเยอะเหมือนกัน มีงานนึง คนแก่เยอะมาก คือเป็นคนแก่ยุคผมน่ะ แต่หน้าเขาไปก่อนผม (หัวเราะ) แล้วเพลงที่เขาฟังกันน่ะ คือเพลงยุคนั้น อายุสัก 45 ลงมาจะทันกัน ซึ่งตอนนี้คนยุคนี้ก็มีกำลังซื้อพอสมควร เขาเลยมาดูเรา แต่แอบบ่นหน่อยเรื่องของฝาก แฟนคลับ ผลิต (เป๊ก ผลิตโชค) นี่โอ้โห Louis Vuitton, Versace ของจิรากรนี่ กำกิ๊กเพี่ยง ชวนป๋วย พวงมาลัย ขนมไทย ทาร์เก๊ตกูทั้งนั้น (หัวเราะ) ที่สำคัญพวงมาลัยไม่มีแบงค์นี่แหละ (หัวเราะ) แหมแล้วทำเป็นโพสต์ IG แจ่วฮ้อน แค๊ปหมู ทำไมไม่เอา Versace ลงไปบ้างวะผลิต (หัวเราะ)

ท่องยุทธจักรดนตรีมาขนาดนี้ คิดว่าสิ่งที่พลาดที่สุดในชีวิตคืออะไร

เอ๊ะ : ไม่มีนะผมไม่มีอะไรผิดพลาด ผมรู้สึกว่าอาจจะมีบางครั้งที่เราเปื่อย ร้องเพลงกลางคืนทุกวัน จนเราไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องทำอะไรต่อ สิ่งที่ทำให้ผมมีไฟก็คือการทำเพลงเสนอค่าย แต่มันแย่แค่อยู่ค่ายไหนหัวหน้าตายหมด จนสุดท้ายเรามาทำได้ เราก็โอเค

ถ้ามีน้องใหม่ๆ เข้ามา มีอะไรจะเตือนน้องไหมครับ

เอ๊ะ : ก็น่าจะเรื่องอีโก้ อย่าคิดว่าเราเก่ง มีอะไรที่เราไม่รู้อีกเยอะในวงการนี้ มีอะไรอีกมากมายที่เราทำไม่ได้ ลองไปร้องโอเปร่าหรือลุกทุ่งสิ เล่นโซโล่แบบพิณ ทั้งวันทั้งคืนทำได้หรือเปล่า อยู่ให้ได้ทุกที่ ถึงจะเรียกว่าเก่ง อัจฉริยะ นั่นจะเรียกว่าเก่ง แต่อัจฉริยะส่วนใหญ่ตายหมดแล้วนะ เพราะฉะนั้นผมเลือกที่จะไม่เก่ง แล้วเรียนรู้ไปเรื่อยๆ ดีกว่า เราต้องมีทั้งพรแสวง พรสวรรค์ ต้องฝึกฝนและอีโก้ไม่เยอะ วางตัวธรรมดาก็ได้ ชื่อเสียงมีขึ้น มีลง ตายไปเราก็เอาไปไม่ได้หรอก แต่อย่าหมดไฟละกัน

มองวงการยังไงบ้างครับ เพราะน่าจะเห็นอะไรเยอะ

เอ๊ะ : ผมเป็นศิลปินซีดีคนสุดท้ายที่เป็นหน้าใหม่ จนวงการซีดีล่มสลาย เอ๊ะ อีกแล้ว (หัวเราะ) ผมว่ามันต้องมีคนทำอะไรให้เป็นตัวอย่าง อย่างเรื่องลิขสิทธิ์ ผมอยากให้ทุกคนเคารพกัน ผมอยากให้เหมือนแต่ก่อที่เรามานั่งดมปกเทปกัน  คุณค่ามันคืออะไร ตอนนี้เพลงหลายๆ เพลงที่ออกมา ซิงเกิ้ลเดียว แล้วมาไวไปไว คุณค่ามันอยู่ตรงไหนล่ะ ก็อยู่ที่คนฟังแล้ว เพลงทำออกมาก็ต้องกรองกันก่อนด้วย เหมือนเน็ตไอดอล สภาพแบบนั้นก็เน็ตไอดอลเหรอวะ หรือคนจะรวยก็รวยแค่นั้นเหรอ อะไรที่มันยั่งยืนล่ะ เน็ตไอดอลรวยเป็นร้อยล้านสรรพากรไม่ตามสักบาท มาตามอะไรกับกูนักหนา (หัวเราะ) แล้วเรื่องนี้ศิลปินทั้งอาร์เอส แกรมมี่ ไม่มีใครสอนเรื่องแบบนี้ด้วย อยู่ดีๆ ดัง โดนเก็บย้อนหลังหมด น่าจะมีใครสักคนสอนเรื่องนี้หน่อย

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ จะเข้ามาในวงการดนตรีไหมครับ

เอ๊ะ : เข้า แต่จะเข้าให้เร็วและตั้งใจมากกว่านี้ เวลาผมเห็นพวกเพื่อนๆ ไป เราก็รู้สึกฮึดนะ การที่เรามีพรสวรรค์ พรแสวง ทำไปเรื่อยๆ เปิดหัวตัวเอง รับฟังคนอื่น รับฟังเด็กบ้างมันก็ไม่ผิดหรอก

พูดถึงวงการเพลงกลางคืนหน่อยครับ ฝากอะไรหน่อยไหม

เอ๊ะ : ก็เรื่องการตัดราคากันเอง 400-500 ก็เอาแล้ว คิดดูนะสายกีตาร์ขาดเส้นเท่าไร ใช้ยี่ห้ออะไร ให้เกียรติตัวเองด้วย แล้วก็ฝากรัฐบาลด้วย ให้เล่นดนตรี กีฬา แล้วภาษีเครื่องดนตรีนี่คืออะไร เครื่องดนตรีราคาเท่าไหร่ คุณจะสนับสนุนก็เอาให้สุด อย่างที่ผมเห็น เด็กจะเล่นวงก็ต้องมีกีตาร์ไฟฟ้า ทำไมงบโรงเรียนไม่มี เด็กติดยา ด่าเด็กไม่ได้ ผู้ใหญ่นี่แหละครับ เอ๊ะ นี่ถามอะไรนะ (หัวเราะ) เออ เข้าเรื่อง ก็ไปหักราคากันเอง คือร้านมันไม่ได้มามองหรอกดนตรีน่ะ เอาแม่ยกอยู่ ปากหมาหน่อย เต้นกระเด้าๆ โอเค อะไรวะ เล่นดนตรีตัดโซโล่ ต่อเพลงพอ ให้เล่นโซโล่จริงๆ ง่อยแดก คือเล่นให้เต็มเพลงเถอะครับ ถึงคนจะเบื่อก็เบื่อ ก็เหมือนฟังซิลลี่ ฟูลส์แล้วไม่มีโซโล่ก็เหมือนคนขี้ไม่สุดครับ (หัวเราะ) ดนตรีเขามาอย่างนั้นแล้ว อย่าเสพแต่ฮุค
ฝากน้องๆ นักดนตรีหน่อยครับ

เอ๊ะ : ให้มีความเพียร พยายาม ทำอะไรที่ตัวเองรักและไม่ทรมานตัวเอง กูรักสิ่งนี้ ไม่ใช่ตื่นมาแบบกูต้องไปร้องเพลงอีกแล้วว่ะ กูต้องไปเล่นดนตรีอีกแล้วว่ะ ให้มีความรู้สึกว่า เฮ้ยไปทำสิ่งที่เราชอบกันดีกว่า อยากให้ทุกคนเคารพลิขสิทธิ์กัน เราไม่เคารพกันเองแล้วใครจะมาเคารพเรา และอยากให้ทุกคนกลับมาฟังเพลงเก่าๆ กันด้วยให้รู้ว่าความสวยงามของเพลงสมัยก่อนเป็นยังไง สุดท้ายฝากผลงานด้วยครับ ตอนนี้ได้พี่เอ (วัฒนกร ศรีวัง) มือกีตาร์พี่ป้าง กับปิ๊ด บอดี้สแลม ช่วยทำให้ ซาวด์แบบอีโมๆ หน่อย ล้ำๆ รอฟังกันได้เลย แล้วก็มีเพลงที่ไอดอลผมอย่างพี่โป่ง เดอะซัน ช่วยเขียนด้วย อีกไม่นานน่าจะได้ฟัง …อีกาดำทำให้ทุกคนรู้ว่า เอ๊ะ จิรากรเป็นชาวร็อคคนนึง ขอบคุณแฟนๆ ทุกคน และผู้ใหญ่ที่สนับสนุนด้วยครับ