Review Album : Restart (Room39)

แนะนำ/วิจารณ์/แสดงความคิดเห็น

ไม่มีถูก/ไม่มีผิด

ไม่มีเพราะ/ไม่มีไม่เพราะ

อยู่ที่ชอบหรือไม่ชอบเท่านั้น

Album Review คือความคิดเห็นส่วนบุคคล

ทุกอย่างตัดสินด้วยตัวคุณเอง

Artist : Room39

Album : Restart

Label : Loveis

By : Bo Boat

Rate : *****

วงดนตรีวงแรกของประเทศที่เรียกว่าใช้กระแสโซเชี่ยลผลักดันตัวเองจนโด่งดัง คงไม่มีใครเกินวงดนตรีที่ชื่อว่า Room39 กับสมาชิกทั้ง 3 คน โอ แว่นใหญ่ มือกีตาร์ นักร้องหญิงสุดเท่อย่างมน และหน้ากากทุเรียนขวัญใจแม่ยกอย่างทอม หน้ากากทุเรียน ทั้ง 3 คนรวมตัวกัน กลายเป็นก้อนพลังแห่งเสียงเพลงเพราะๆ เพลงฮิตมากมายจากพวกเขา ที่ผ่านมาหลายเพลง จนในที่สุด ก็ได้เวลาที่สมควรที่พวกเขาจะรวมมันไว้เป็นอัลบั้ม เป็นที่ระลึก อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ 2 ของวง ที่ชื่อว่า Restart เอาล่ะถ้าผมเป็นติ่งของพี่ทุเรียนผมอาจจะบอกว่าสุดยอดโดยไม่ต้องฟังก็ได้ แต่ในฐานะนักวิจารณ์ ยังไงก็ขออนุญาต ”สับ” อัลบั้มนี้ให้เละสักหน่อยครับ เพราะผมตั้งกำแพงไว้อยู่แล้วว่าจะเป็นยังไง (55555) ล้อเล่นๆ เดี๋ยวผมขอลองฟังก่อนแล้วจะเล่าให้ฟังกันต่อจากนี้ครับ แต่ถ้าบอกตรงๆ ว่า Room39 ในความคิดผมก็คือวงป็อปฟังง่ายๆ ซึ่งตรงนี้แหละครับ มันยากตรงที่จะทำยังไงให้แตกต่างจากพื้นฐานที่ต้องทำเพลงให้ฟังง่าย เขาจะมีลูกเล่นรายละเอียดอย่างไร ในการจะทำให้มีรสชาติหรือจะฟังเลี่ยนๆ เอาเป็นว่ามาดูกัน

อัลบั้มนี้มี 6 เพลง อาร์ตเวิร์คไม่วิจารณเพราะไม่ชำนาญ ชำนาญแค่ตัวเพลง ก็ถ้าให้บอกก็สวยดีน่าสะสม มีลูกเล่น สวยงามแฟนๆ น่าจะชอบ คราวนี้มาถึงเพลง ซึ่งต้องบอกว่าเป็นเพลงดังทั้งหมด เริ่มจาก “รับได้รึเปล่า” ขึ้นมาด้วยจังหวะง่ายๆ กับกีตาร์โปร่งค่อยเสริมซาวด์ต่างๆ เข้ามาทั้งเบส เปียโน เสียงประสานต่างๆ เสียงปรบมือ ไล่ระดับขึ้นมาเรื่อยๆ เป็นเพลงป็อปในสมัยนี้ที่ทำนองเท่ เสียงเบส อึ้บๆ หนัก มีลูกเล่นที่เสียงเอฟเฟ็กต์ที่ห่อตัวเพลงไว้ รายละเอียดแอบซ่อนหยุบยับ จัดเรียงซาวด์ บาลานซ์ดีมาก ขอชื่นชมพี่ไก่ (สุธี แสงเสรีชน) ในฐานะคนมิกซ์ดาวน์ ถัดมา “Restart” กีตาร์เท่ๆ เสียงร้องเรียกแม่ยกของพี่ทอม คอรัสมีความเซ็กซี่นิดๆ ของมน เพลงนี้มีพี่แทน ลิปตา และพี่โซ่ ETC. มาช่วย แถมมีคุณมด Shining Star อัด มิน่าวอยซ์ซิ่ง คอร์ดเปียโนโหดกันจุง (มีมือเปียโน มาช่วยกัน  3 คนเลยเพลงนี้) ที่สำคัญแอบเล่นเบาๆ ด้วยนะ แหม่ คอร์ด 13^th คอร์ด Tension เพียบ ถัดมา “อย่าให้ฉันคิด” เสียงร้องของสาวมน เพลงนี้ อินโทรไพเราะ กีตาร์เท่ๆ อีกแล้ว ทั้งเสียงกีตาร์โปร่งไฟฟ้า ท่อนฮุครุนแรง ฟังเอาคนแอบรักหน้าตาซึม ฮือๆ จริงๆ เพลงนี้ผมว่าเป็นเพลงสูตรที่ไม่ค่อยเลี่ยนนะ ฟังเพราะมีเนื้อหนังดี “เป็นทุกอย่าง” ขึ้นมาจังหวะโจ๊ะ กลองฝีมือพี่ Kevin Biddle แค่กรู๊ฟก็เท่แล้วบอกตรงๆ นี่เล่นง่ายๆ นะเนี่ย ที่เด่นก็คือกีตาร์ ส่วนเสียงร้องก็ 3 ท่านร้องลงตัวกลมกลืนดีมากมาย “ความจริง” พี่แว่นใหญ่ โชว์ร้องกีตาร์โปร่งเท่ๆ อีกแล้ว กับเสียงกลองเป็น Loop เรียบง่ายแต่ดูมีพลังดี ท่อนเบรกดนตรีโหมกระหน่ำ เป็นเพลงร็อคสไตล์ Room39 สุดท้ายเพลง “รักตัวเอง” คอร์ดกรู๊ฟ เนื้อเพลงเท่ ให้เขาหมดใจ แต่ไม่รู้ว่าเขาหมดใจ เท่ดี ท่อนร้องกึ่งแร๊พ น่าสนใจ เมโลดี้ดีงาม

เอาล่ะเอาบทสรุปแบบกำปั้นทุบดิน ก็เป็นเพลงป็อปฟังง่ายที่มีการจัดวางรายละเอียดดีทุกเพลง มีความโมเดิร์น เทคนิคไม่เยอะ แต่จัดเรียงเรื่องซาวด์กับไดนามิกต่างๆ ค่อนข้างเจ๋ง จนน่าศึกษา ถัดมาพระเอกของอัลบั้มนี้ สำหรับผมนะ เอาแบบเด่นๆ เลย มี 2 คน หนึ่ง พี่โอ แว่นใหญ่ กีตาร์ เสียงร้อง ทำนอง คำร้อง ผมว่าอัลบั้มนี้แกท๊อปฟอร์มเด่น ได้โดยไม่เกินหน้าเพื่อน และเป็นส่วนเติมเต็มสำคัญในทุกๆ เพลง ไลน์กีตาร์ทุกเพลงไม่ได้ยาก แต่ลงตัว เข้ากับเพลงจริงๆ รวมถึงเสียงร้องด้วย และสอง เหล่าบรรดาคนมิกซ์ดาวน์ ที่ตัวหลัก น่าจะเป็น พี่ไก่ การจัดวางเสียงทุกเสียง มันลงตัวมาก มันดูหนา มีมวล มีพลัง ไดนามิก ก็ดี ลูกเล่นซาวด์ เสียงแทรกต่างๆ ถูกจัดวางให้เติมเต็มทุกเพลงแบบเนียนๆ โดยที่คนฟังทั่วไปอาจจะไม่ได้คิดถึง มีหลายเพลงที่มีซาวด์ไปอุ้มเสริมไดนามิกแรงๆ ในท่อนฮุค ทำให้มันพุ่งมากขึ้น ทำให้ตัวเพลงโดนใจคนมากขึ้น เป็นอัลบั้มป็อปดีๆ ที่มีอะไรให้ศึกษามากกว่าแค่ความไพเราะอย่างเดียวครับ